Nawracająca biegunka, śluz w kale, wzdęcia albo gorszy apetyt często mają prostszą przyczynę, niż wydaje się na początku. Badanie kału u psa pozwala sprawdzić, czy problem wiąże się z pasożytami, stanem zapalnym lub zaburzeniami trawienia, bez wdrażania leczenia w ciemno. Gdy objawy są łagodne albo chcesz działać profilaktycznie, jest to jedno z badań wykonywanych na początku diagnostyki.
Co wykrywa badanie kału u psa?
Badanie kału u psa wykrywa przede wszystkim jaja, cysty i oocysty pasożytów, czyli ich formy obecne w stolcu. Najczęściej pomaga odpowiedzieć na pytanie, co wykrywa badanie przy biegunce, chudnięciu lub świądzie okolicy odbytu i czy trzeba rozszerzyć diagnostykę o badania krwi, USG albo dietę eliminacyjną. Samo badanie nie jest klasycznym testem na strawność, ale może wykazać śluz, krew utajoną, tłuszcz i niestrawione resztki.
W gabinecie weterynaryjnym materiał oceniamy najpierw wzrokowo, a następnie mikroskopowo lub kierujemy do laboratorium na dodatkowe testy. W naszej praktyce badanie parazytologiczne kału psa najczęściej zlecamy w kierunku pasożytów wewnętrznych, takich jak glisty, tęgoryjce i włosogłówki. Przy podejrzeniu lambliozy dokładamy test z kału na lamblię u psa, bo Giardia intestinalis u psa nie zawsze jest wykrywana w pojedynczej próbce. Obecność kokcydiów u psa najczęściej potwierdza właśnie diagnostyka kału.
Cena badania zależy od jego rodzaju i ilości zlecanych badań z tych samych próbek.
Kiedy badanie kału ma największy sens?
Badanie warto wykonać nie tylko wtedy, gdy pies już choruje. Pasożyty często dają objawy nieswoiste albo przez pewien czas nie dają ich wcale, dlatego profilaktyczne badanie kału u szczeniąt, psów po adopcji i zwierząt mających kontakt z innymi psami jest zasadne. Wynik pomaga dobrać leczenie, ograniczyć ryzyko zakażeń w domu i uniknąć podawania leków bez rozpoznania.
Badanie warto wykonać, gdy chcesz:
- wykluczyć pasożyty u psa z biegunką, śluzem lub wzdęciami,
- sprawdzić świeżo adoptowane zwierzę przed kontaktem z innymi psami,
- zaplanować profilaktykę u szczenięcia albo psa z grupy ryzyka,
- ocenić skuteczność leczenia po odrobaczaniu lub terapii przeciwpierwotniaczej.
Przy nawracających objawach wskazana jest konsultacja i badanie kału, bo sam preparat przeciwpasożytniczy nie zawsze trafia w rzeczywistą przyczynę problemu.
Jak prawidłowo pobrać próbkę kału psa do badania laboratoryjnego?
Próbkę kału psa do badania laboratoryjnego należy pobrać czysto i szybko, a następnie umieścić w szczelnym pojemniku. Zalecana jest świeża próbka, wielkości orzecha włoskiego, bez domieszki ziemi, trawy i środków dezynfekcyjnych. Do większości badań potrzebne są 3 próbki, zbierane po jednej przez trzy dni pod rząd. Przez ten czas mogą być przechowywane w lodówce. Tylko niektóre badania wymagają jak najszybszego dostarczenia próbki.
Zaleca się cztery kroki:
- założyć rękawiczkę i pobrać fragment z kilku miejsc stolca,
- zamknąć pojemnik szczelnie i podpisać go datą oraz godziną,
- nie mieszać próbki z piaskiem, żwirkiem, liśćmi ani wodą,
- dostarczyć materiał jak najszybciej do przychodni lub laboratorium.
Badanie kału u kota przebiega podobnie. Pytania, jak pobrać kał kota do badania i jak zebrać kał kota do badania, mają w praktyce tę samą odpowiedź – próbka ma być świeża, czysta i bez żwirku.
Liczba próbek i moment pobrania mają znaczenie
Jedna próbka bywa niewystarczająca, bo wiele pasożytów nie jest wydalanych codziennie. Dlatego badanie kału psa w kierunku pasożytów wewnętrznych często wykonujemy z 3 próbek pobranych przez 3 kolejne dni lub co 24 godziny. Taki schemat zmniejsza ryzyko wyniku fałszywie ujemnego.
Kontrolne badanie po leczeniu planujemy zwykle po 7-14 dniach, zależnie od rozpoznanego pasożyta i zastosowanego leku. U szczeniąt z grupy podwyższonego ryzyka profilaktyka bywa częstsza, nawet co 2-4 tygodnie w pierwszych miesiącach życia.
Jak oceniamy jakość badania i interpretujemy wynik?
Weterynaryjne laboratorium diagnostyczne, które wykonuje badania kału psów, pracuje według stałej procedury. Liczy się szybki transport próbki, poprawnie wykonana flotacja, czyli oddzielenie jaj pasożytów w roztworze o określonej gęstości, oraz dobór testu antygenowego, gdy podejrzewamy lamblię. Zbyt stara próbka albo zbyt wąski zakres analizy obniżają czułość badania.
Interpretacja wyniku badania kału psa zawsze opiera się na zestawieniu wyniku laboratoryjnego z objawami, wiekiem, dietą i historią odrobaczania. Wynik ujemny nie zawsze wyklucza chorobę, a wynik dodatni nie musi oznaczać ciężkiego przebiegu. Jeżeli pies ma objawy ze strony przewodu pokarmowego albo chcesz wykonać badanie profilaktyczne, wskazana jest wizyta z próbką przygotowaną zgodnie z tą instrukcją.
- Badanie kału u psa wykonuje się przy biegunce, śluzie, wzdęciach, chudnięciu lub profilaktycznie, aby sprawdzić obecność pasożytów oraz ocenić, czy występuje stan zapalny lub zaburzenia trawienia.
- Diagnostykę można rozszerzyć o test na Giardia i serię 3 próbek, bo pasożyty są wydalane okresowo, a pojedynczy wynik może być fałszywie ujemny.
- Do badania pobiera się świeżą, czystą próbkę do szczelnego pojemnika, przechowuje w lodówce w temperaturze 2-8 °C i dostarcza do laboratorium najlepiej w ciągu 12 godzin.
- Wynik badania kału interpretuje się razem z objawami, dietą, wiekiem psa i historią odrobaczania, bo wynik ujemny nie zawsze wyklucza chorobę.
- Leczenie ustala się na podstawie wyniku, a zakres badania zależy od liczby próbek. Samo badanie służy także do kontroli skuteczności terapii.
